Veroordeelde Jan-Dirk Paarlberg bijt van zich af in Miljonair

31 augustus 2010

AMSTERDAM (Nieuws van Nederland) - Onroerendgoedmagnaat Jan-Dirk Paarlberg weerlegt in de nieuwe Miljonair dat een bizarre kunstdeal waarvoor hij is veroordeeld, de kas van topcrimineel Holleeder zou spekken. “Uit niets blijkt dat ik de bedoeling had dit geld wit te wassen.” In Miljonair meldt Jan-Dirk Paarlberg voor het eerst details rond de veel gepubliceerde en bizarre kunsttransactie uit 1998, die mede tot zijn veroordeling leidde. Paarlberg werd in juni veroordeeld tot 4,5 jaar cel, mede wegens een storting van 8,5 miljoen gulden in contanten op een Luxemburgse bankrekening van de vastgoedman - betaling voor kunstwerken, die Paarlberg in het geheim zou hebben vervoerd naar zijn afnemer. Voor de transactie heeft Paarlberg geen hard bewijs kunnen leveren. In Miljonair stelt hij: “Ik weet hoe de werken eruitzien en heb de voorstellingen ook in detail aan justitie omschreven. Maar ik ben niet het type liefhebber dat weet hoe de werken precies heten. (…) Het klopt dat ik een goed geheugen heb en de kleinste details van de deals weet te onthouden. Zolang het ertoe doet. Zodra een deal is afgerond, is het voor mij gedaan. Bij deze bewuste transactie zat een aantal schilderijen die ik sowieso wilde verkopen. Ik ben een liefhebber van het werk van Kees van Dongen en beschikte destijds over een relatief groot aantal portretten van vrouwen. Daar heb ik er toen twee van verkocht, omdat ik mijn collectie van Van Dongen graag met ander werk wilde uitbreiden. Er zat (…) ook een beeld van Botero bij. (…) Mogelijk dat het beeld honderd kilo heeft gewogen. Ik vond het in elk geval echt niet te zwaar om het in de auto te tillen. Als je dat beeld eerst op een steekkarretje zet, kan iedere volwassen man dat.” Ontlastende verklaringen van de kunsthandelaar bij wie Paarlberg de werken had betrokken, nam justitie niet mee in de beoordeling. “Dat vind ik ook heel vreemd”, zegt Paarlberg tegen Miljonair. “Ze zijn toch echt bij de rechtbank aangeleverd. Ik heb het gevoel dat ze erg vooringenomen naar mijn zaak hebben gekeken. Als je het vonnis bekijkt, zie je dat er geen enkel bewijs is, alleen aannames. Het voelt alsof ik in een verhaal van Kafka verzeild ben geraakt.” In Miljonair onthult hij verder: “Door de jaren heen heb ik vele schilderijen gekocht én verkocht. Die transacties liepen altijd via een bank. Soms ruilde ik een doek en dan werd er ook nog wel eens een betaling extra gedaan als de waarde niet precies overeenstemde. Altijd via een bank. Behalve die ene keer dan. (…) Ik zat in die periode echt niet om geld verlegen. De cashtransactie was voor mij ook raar en een eenmalige zaak.  Zo werk ik ook liever niet.” Toen Paarlberg geregeld had dat hij het geld op zijn rekening van American Express in Luxemburg kwijt kon, kon de transactie plaatsvinden en vertrok hij met de kunst in zijn Jeep richting België. Daar lagen, meldt Miljonair, 8.449 briefjes van duizend gulden, 164 biljetten van 250 gulden en 100 van 100 gulden voor hem klaar. In totaal zat er 8.500.000 gulden gebonden in wikkels in een reistas, die hij weer mee naar huis nam. De miljoenen lagen eerst een tijd bij hem in de kluis. Hij was niet in de gelegenheid om de contanten naar Luxemburg te laten verschepen: “Ik had destijds een volle agenda had en was veel van huis.” Uiteindelijk werden ze via het trustkantoor FTC per beveiligd transport naar Luxemburg vervoerd. Keurig verzekerd en voorzien van door Paarlberg zelf getekende kwitanties. Een papieren spoor dat Paarlberg nooit heeft getracht te verdonkermanen. In Miljonair: “Dat doe je dus niet als je heimelijk zwart geld wilt wegsluizen. Toen het eenmaal in Luxemburg op mijn rekening stond, heb ik er delen van overgeboekt naar rekeningen in Nederland. Als dat zwart geld zou zijn dat je aan het zicht van de instanties zou willen ontrekken, zou je dat zo niet doen. Dan moet je het geld verstoppen. Uit niets blijkt dat ik de bedoeling had dit geld wit te wassen. Uit de feiten, zoals die ook bij het OM en de rechtbank bekend zijn, blijkt eerder het tegendeel.” Het onthullende interview is de eerste bijdrage van journalist Eric Smit aan Miljonair. Smit, eerder verbonden aan Quote en De Pers, kreeg onlangs landelijke bekendheid wegens zijn biografie over World Online-oprichtster Nina Storms-Brink, en de reeks rechtszaken die de zakenvrouw tegen hem aanspande. Miljonair-hoofdredacteur Onno Aerden sloot begin deze zomer, voordat ‘Ninagate’ uitkwam, een overeenkomst met Smit voor een reeks onthullende bijdragen over geld, macht en glamour in Nederland. “Want daarover gaat Miljonair uiteindelijk”, verduidelijkt Aerden. Miljonair met het interview – en met de veelbesproken lijst van meest geïnviteerde Nederlanders – ligt momenteel in de winkel.